Should I be writing in English? I've gotten a few emails from people saying the like the music and wish they could read whatever I'm writing, but please let me know...
p.s. and please leave comments, even if only to say hi.
Sökum anna í Óskalagabransanum hef ég setið sveittur við að bræða saman playlista og rippa innfluttan vínyl frá dýflissum í Rimini. Ítalókvöldin eru búin að vera mjög skemmtileg og ég hef spilað ólýsanlega mörg uppáhaldslög á fullu blasti...og það er svo ótrúlega gaman. Takk takk takk til allra sem komu einhverntímann, sérstaklega þeirra sem sögðu "hæ" og brostu, en mest til þeirra sem dönsuðu og sveifluðu hári og líkamspörtum (sínum eigin).
Ég er búinn að fatta sum lög alveg uppá nýtt. Það er nefnilega gríðarlega mikill munur á því hvernig þú heyrir lag í heyrnartólum þegar þú (A) liggur í bubblubaði umvafin(n) kertaljósaflökti og kamillute, (B) situr í skrjóðnum á holóttum malarvegi á leiðinni uppá sumarbústað með langömmu hálfsofandi í aftursætinu (og bráðnandi ís í skottinu), eða (C) stendur undir glitrandi diskókúlu í þrusu hljóðkerfi, með fullt fullt af vinum þínum í móðins fötum og kölnarvatn, með ískalt vatn í fanginu.
Eða bara úr heyrnartólum á gangi um öngstræti lífsins, þúveist.
Þegar ég skrifa að hinn og þessi gaf út eða söng í einhverju lagi fer ég annaðhvort eftir því sem stendur á plötunni eða því sem einhver er búinn að komast að á hásléttum internetsins. Gallinn er auðvitað að meirihluti Ítaló Diskó kom út undir einu af mörgum listamannanöfnum viðkomandi snillings. Plötuútgáfurnar vildu nefnilega að lagahöfundar gæfu út undir sem flestum nöfnum svo það liti út fyrir að frá leibelinu væri alltaf að koma nýtt efni. Þegar platan var síðan licensuð á aðra útgáfu voru gerðar stafsetningarvillur, m.a.s. í artistanafninu, og því allt í hrærigraut.
Og mörg bönd notuðu módel á koverin (eða á tónleikum og í myndbönd) þannig að kreditin eða artistanöfnin eru oft mjög loðin, eða einfaldlega eitthvað one-time bull, og oft fatta ég löngu eftirá að þessi gaur gerði hitt lagið, o.s.frv.
Þegar ég tala um að eitthvað lag hafi verið mjög vinsælt og sé talið hafa haft mikil áhrif á vinsældir Ítaló útávið, segi ég"talið hafa" því meirihluti þess Ítaló sem er fáanlegt í dag yfirgaf aldrei Ítalíu og Spán, rykfall í plötutöskum og -söfnum fram til ca 2000, og því skrýtið að tala um geðveikar upp-og-niður vinsældir Ítaló á þeim stöðum þar sem það var mjög vinsælt og langflestir pródúseranna bjuggu, sérstaklega Rimini, sem var að mörgu leyti Hollywood Ítaló Diskósins - þú fluttir þangað ef þú vildir kaupa þér hljómborð og breyta paunkbandinu þínu í Ítaló Diskó band.
Fockewulf 190 er einmitt dáldið þannig band. Kreditin á tveimur útgáfum þeirra fara öll til Dario Dell'Aere, þ.e. að hann hafi samið og sungið á báðum plötunum. Hann (eða þeir) gáfu einnig út lög undir nokkrum öðrum nöfnum, á einni útgáfunni fer söngkreditið til annars söngvara, sem er svo á endanum enn eitt listamannanafn Dario Dell'Aere.
Sama hver syngur í þessu lagi (ég held að það sé Dario Dell'Aere) þá er það eitt af mínum mega-uppáhalds. Ég elska leikræna dramatíkina í röddinni hans og textinn (sem ég er búinn að liggja yfir, og er bara kominn með smá búta hér og þar) er algjörlega óskiljanlegt bull. Ekki að hann meiki ekkert sens (einsog í flestum ástarþematengdum Ítaló lögum), heldur er svo ótrúlega erfitt að skilja hvort söngvarinn sé að syngja eitthvað á ensku, eða ítölsku, eða frönsku...eða hvaðsemer.
"Look at us, black little man
if you want you can become GITANO"
Mér finnst svo skrýtið að það hafi aldrei borið meira á þessu lagið back in the day, þar sem það kom út á príma tíma, 1984, og er svo ótrúlega fínt, hádramatískt og dansvænt (a la Ultravox). En líklega var það bara lokað oní leðurplötutösku í geymslu í Sitges.
Fockewulf 190 - Gitano
Listen / Buy: GEMM / eBay / Amazon.com
Gino Soccio er fransk-Kanadískur snillingur sem varð diskó og síðar Ítaló Diskó megastjarna, og er einn af örfáum Ítaló-söngvurum sem geta aksjúallí borið fram ensku orðin. Hann byrjaði ferilinn sem tónlistarmaður, gaf m.a. út lagið 'Magic Fly' (sem var síðar koverað af Space), færði sig svo yfir í diskó, og þaðan útí Ítaló og hi-nrg, og er í dag sessjón gaur og pródúser. Lagið 'Remember' kom út árið 1982, var annar singúllinn af plötunni frábæru 'Face to Face'. Pródöksjónin á því er svo fáránlega...móðins eitthvað. Lagið hljómar einsog Lindstrom mix af GusGus lagi, ekki bara hljóðin, heldur líka sándið.
Og, þetta lag er óóóótrúlega flott hátt.
Gino Soccio - Remember
Listen / Buy: GEMM / eBay / Amazon.com
Gay Cat Park gaf bara út eina plötu, og er, einsog svo margar aðrar Ítalóplötur, hálfgert leyniprójekt. Ekki afþví að snillingarnir eru svo mikil leyndó, heldur afþví að þessar upplýsingar vantaði einfaldlega á útgáfuna. Þær voru ekki prentaðar, kannski afþví að það var ekki pláss, eða kannski afþví að leibelið vildi halda þessu leyndó tilað selja fleiri plötur (manstu: "væjs, nýtt!").
Með internetspæjaraleik fann ég loksins upplýsingar sem einn meðlimur hljómsveitarinnar póstaði í kommentin á einhverju random bloggi (ekki tónlistarbloggi) þar sem aðalskrifandinn hafði minnst á lagið. Meðlimur Gay Cat Park var að taka sjálfbæran Google-rúnt (gerum við það ekki öll?) og fann sig tilknúinn að kommenta við færslu á blogginu sem hafði minnst á lagið sem hann gerði árið 1982, þá 16 ára gamall.
Ókei, við erum að tala um eitt af mínum all time uppáhalds lögum (sama hvernig tónlist), og sá sem býr það til er 16 ára Ítali að reyna að gera tónlist einsog er svo vinsæl og allir vilja búa til! Þetta lag (og konseptið) er þversögn og ætti ekki að vera til. Bara púff, sogast inní sjálft sig og skilur eftir litla rjúkandi svarta holu sem svífur í augnhæð og sogar til sín rykagnir og húðflögur, klink, lyklar og glös hreyfast um nokkra sentimetra, hundurinn lyftir hausnum og hnussar og sleikir útum, vatnið í dallinum hans gárast, truflanir koma í sjónvarpið, klukkan á bakaraofninum núllstillist...
...og svo aftur púff, og lítil reykspræna liðast uppí loftið og verður að engu.
"I am a Vocoder, I am synthetic voice
I am a very extravagant device
Into my box, there are a lot of things
But I will not, tell you about their means
I am a friend of the circulator, Which is in love of microprocessor
Is out of memory, for this silicons chips
But is no possible excange with them his bits"
Þetta ótrúlega minimalíska (og áhrifamikla) lag fjallar um líf vókóders. Hverjir eru vinir hans? Hverja talar hann við? Hvað hugsar hann um? Hvað er hann eiginlega að gera hér? (og fleiri exístensíalískar vangaveltur um lífið og tilfinningasambönd við prentara).
Gaurinn (eða "meðlimurinn" einsog ég kallaði hann áðan) listaði önnur verkefni sem hann og félagar hans gerðu á sínum tíma og það er ótrúlegt hvað þau eru ólík, sérstaklega Duke Lake prójectið, sem er hágæða ostafondú.
Það sorglegasta af öllu--og kannski það sem sýnir hversu ótrúlega og illilega obscure og vanrækt og misskilið Ítaló Diskó var sem tónlistarstefna--er að hann á sjálfur aðeins eitt eintak af laginu. Eitt eintak sem sem barnið hans er búið að naga í búta. Hann hefur stundum fundið eintök á eBay en tímir ekki að kaupa þau.
Átsj, og vá.
Gay Cat Park - I'm A Vocoder
Listen / Buy: GEMM / eBay / Amazon.com
Mmm, og vá!
