Af noisí drill'n'bass, 300bpm þrumubassa og miklu experimental dóterí er margt sem ég þoli ekki, en inn á milli eru lög sem mér finnst skemmtileg og flott, oftast ef þau eru pínu fyndin líka.
Donna Summer er ekki bara stórtennt diskódrós, heldur líka stórskemmtilegur gaur sem býr til skrýtna músík. Þau eru semsagt tvö, en í sitthvoru lagi. OK?
Donna Summer - Stepping The Fuck Out
...er gamli tilfinningaslagari Joe Jackson, 'Stepping Out', eftir að þú treður því í gegnum hóp af grimmum hömstrum með vígtennur. Lagið er á plötunni 'To All Methods Which Calculate Power' (Omeko Records 2003). Mjög fínt lag, sérstaklega fyrir mig þar sem ég hef dansað og sungið og svitnað við orginalinn alveg síðan Styrmir kynnti mig fyrir honum.
...er rework af Yazoo laginu 'Don't Go' from ðí eitís. Með fiktinu sínu tókst Hr. Summer að gera lagið miklu epískara og líka pínu fyndið. Hann býr líka til lög sem eru ekki endilega búðingur úr eldri lögum, en þessi tvö finnst mér best.
Einhverntímann fyrir nokkrum árum heyrði ég í Venetian Snares og fannst það það svo hrikalega leiðinlegt að ég ákvað að þola hann aldrei. Síðan þá hef ég ekki einusinni reynt að fíla hann og algjörlega sniðgengið allt sem hann gefur út, sama hvað fólki finnst það fínt. Svo sæki ég eitthvað megamix með µ-Ziq og heyri þar lag sem mér finnst algjörlega frábært án þess að vita hvað lagið er. Er svo einn daginn að hlusta á safnplötuna Am¬µnition sem gefin er út af Planet Mµ, leibeli µ-Zig og heyri helvítis lagið, sem er þá - auðvitað - með Venetian Snares. Ég er ekki alveg tilbúinn að viðurkenna að hann sé sniðugur, en þetta lag er frábærlega frábært.
Venetian Snares heitir "í alvöru" Aaron Funk og er ótrúlega afkastamikill hljóðbrenglari. Hann hefur gefið út a.m.k. 6 plötur og helling af smáskífum og er, einsog ég sagði, álitinn af mörgum vera einn mesti snilli sem þessi geiri tónlistar hefur pungað út. Eða pungað inn, eftir því hvernig á það er litið. 'Einstein Rosen Bridge' er á sama tíma týpískt og ekki týpískt fyrir músíkina sem hann gerir því platan á undan var miklu dimmari og harðari, og svo kemur þetta gúmmíkennda samplrugl. Púff.