Pjúff.

Einusinni var 90s og þá var öll almennileg stuðtónlist blanda af ítalskri, þýskri hollenskri danstónlist (oftast eftir a.m.k. 5 pródúsera), með þykkrímaða og hálfpirraða svarta rapparanum sem talaði um, well, ekki neitt, en gerði það ansi vel yfir prumppumpandi taktinn. (Björn Þór orðaði þetta vel einhverntímann í gamla daga, og hér væri linkur ef það væri hægt að leita á síðunni hans.)

Góð dæmi um þetta eru 2 Unlimited, Captain Hollywood Project, Culture Beat, Snap!, BG The Prince of Rap, C&C Music Factory, og svo auðvitað Wacky Dee úr CB4, sem sameinaði það besta úr þeim heiminum og draumaveröld MC Hammers.

Áður en þessi flóðbylgja skall á ströndum eyrna okkar voru þessir sömu pródúsentar að gera svipaða tónlist, en í stað rapparanna voru annaðhvort stakir og mismeikaðir mjóróma einmanalegir menn, eða mjög svo mjúkt og kellingalegt dúó í uppábrettum skyrtum, naflasíðum jökkum og kaðlapeysum, en alltaf með mjög blásið og fluffað hár.

Einar mestu kellingarnar voru þýsku hnossgætishnullarnir Dieter Bohlen og Thomas Anders, betur þekktir sem Modern Talking. Allir kannast við lög einsog "Geronimo's Cadillac", "Brother Louie", "You're My Heart, You're My Soul" og "Cheri Cheri Lady", sem hefur grætt ófáar húsfrúrnar jafnt á dansgólfinu á Hótel Íslandi, sem og á stofugólfinu í vesturbænum (með smá sérrí í maga og söknuð í hjarta).

Þeir eru svo mjúkir að þeir eru einsog tvö íslensk seleb blönduð saman: Thomas Anders er einsog Páll Óskar + Birgitta Haukdal + einn gauranna sem var í Fazmo, og Dieter Bohlen er einsog Grétar Örvarsson + Sigga Beinteins...auðvitað auk hellings af púðri, gloss, hárblástri og sterku ilmvatni. (Fyrirgefðu elsku besti Páll Óskar, þetta er ekki illa meint.) En á sama tíma eru þeir pínulítið Tango & Cash, Crockett & Tubbs, Ivan Drago & Appollo Creed: dökkt og ljóst súkkulaði á sama tíma. Magnþrungið og gómsætt, dimmt sem Júpíter og bjart sem Satúrnus.

Í dag er það orðið (næstum) alltof algengt að svona bönd séu með einhverskonar heimstúrs-kombakk, þar sem sum lögin eru sett í upppeppaðan búning og, mikið rétt, hringt í syni reiðu frumrapparanna og þeir fengnir til að þvaðra yfir enn þyngri bassatrommu og háþróaðar synþalínuslaufur.

Gott og jafnframt hræðilegt dæmi um þetta er þessi ófögnuður sem ég rakst á á YouTube. Modern Talking og einhver leðurskreyttur rappari að tala um...ég veit ekki alveg hvað, en eitthvað um "frá Moskvu til Washington".

Modern Talking + leðurgaurinn í rándýru myndbandi
Modern Talking + leðurgaurinn á fátæklegu sviði

Og, bara svo það komi fram, þá er þetta EKKI Italo Disco. Þetta er alvöru hreinræktað rusl.

p.s. ég ákvað að sleppa því að setja inn mynd af þeim, því hvernig er hægt að velja eina góða af öllum þessum dásamlegu myndum...?

Og, ég get ekki sleppt því að sýna þetta myndband af heimasætunni CC Catch, þar sem hún dansar fyrir fulla gesti á einhverju hvítsruslshóteli á Benidorm. Sjáiði stuðið, og hvernig allir klappa? "Be my su-su-su-soul survivor, it's like a burning fire".