« Lífsins fínu stundir | Aðalsíða | Borgin »

Fólk í trjám

Varað tala við Emilíu frænku mína í síma. Hún verður tveggja ára í október og er í útilegu.

Hún benti á stelpu sem var að klifra í tré, og sagði "api".

Haha.

Á miðvikudaginn tókst mér að narra Miðasölustjórann tilað hjálpa mér að flytja kayakana uppí bústað. Þegar við kaufftum kayakana í síðustu viku vissum við ekki alveg hvernig við ættum að flytja þá, enda eru þeir næstum 5 metrar, miklu lengri í, uu, persónu, en ég hélt. Frændi minn stakk upp á að draga þá bara niðrí Sundahöfn og róa uppí Borgarfjörð, en, þúveist, veit ekki hvort það sé málið fyrir amatöra. Reyndar er ég enginn amatör, pff, prófaði kayaka og seglbretti þegar ég var...15. Bara 17 ár síðan -- hverju ætti ég að hafa gleymt?

Þá tróð ég mér í ískrandi blautbúning, og þar sem ég skvampaðist brakandi skrefum í átt að velska vatninu (þetta var sko skemmtileg 10. bekkjarklúbbsferð til Wales) sagði einn félagsmiðstöðvargaurinn "Púff, Halli...veit ekki alveg hvort þetta lúkk sé fyrir þig."

Góðar minningar.

Enníveis, ég lofaði Miðasölustjóranum að hann þyrfti auðvitað ekki að halda á neinu, að þetta yrði bara smúþ bíltúr í bræðandi góðu veðri uppí fallegan bústað, o.s.frv. o.s.frv. Ég meinti það þá -- í alvöru -- en ég held að á endanum hafi ég haldið á / hnýtt / fest / dregið u.þ.b. 30%, og hann restina. Sem er 70% fyrir þá sem nenna ekki að pæla í lífinu. Á meðan ég stóð inní búð að ræða kayakmálin, stóð hann á afturdekkinu og reygði bakið tilað geta hnýtt og fest og togað. Svo kom ég og hjálpaði, og hann andvarpaði og hnussaði og ranghvolfdi augunum.

Hann þarf líklega að fara til augnlæknis tilað láta strekkja á augnfestingunum, því svona mikið ranghvolf teygir á augnbotnum og skekkir sjón.

Ég er samt gríðarlega þakklátur, og hann veit það. Enda gaf ég honum vatn.

Ég keyrði sjálfur (of hægt fyrir suma) og allir bílarnir á eftir voru greinilega jafn hræddir um að kayakarnir flygju (?) af bílnum og ég, þannig að bilið var ca 500 metrar. Kayakarnir færðust samt alltof mikið til miðað við að þetta heitir "festing". Ég kauffti nefnilega frauðplastfestingar í stað álstatífs, en þó það sé betra að festa á bílinn og það fylgi strappar með (sem kosta víst jafnmikið og eitthvað annað sem er jafndýrt) þá rennur frauðið til á þverbogunum, þannig að ef þú kaupir kayaka og átt pening, kaufftu þá álstatíf, ókei? Annars keyriru með sveitta vör og hjarta í buxum og þoririggi hraðar en 80 og losar augnvöðva vina þinna. En sjiii hvað það er gæjalegt að keyra með tvo kayaka oná bílnum. Vantar bara boga og örvar og minni líkamsfitu.

Það var svo ótrúlega næs að setjast loks í kayakana...þó þeir væru bara á grasinu fyrir utan bústaðinn, en ég get ekki bítt eftir að prófa þá í blautum sjó. Tek með mér Bounty til að hafa smá tropical fíling.

Ég skildi eftir næstum fullan frönskupoka í Hyrnunni, og þegar ég sneri við tilað fá mér einn auka kóksopa sá ég strákinn af næsta borði frosinn, starandi framan í mig, standandi við borðið okkar með höndina útrétta. Ég vorkenndi honum smá og vildi ekki skemma hvað svo sem hann ætlaði að gera við draslið okkar, þannig að ég hætti við kókinn. Við sáum svo að strákurinn teygði sig í franskarnar og gúffaði í sig. Fyndið. Og pínu skrýtið.

Um daginn rak ég mig í nýkaufftan popppokann á bíóafgreiðsluborðinu, og sölustrákurinn gaf mér nýjan popppoka í kaupbæti. Ég kom inní sal með einn-og-hálfan popppoka, og þegar ég settist rak ég hálftóma pokann í hausinn á úllíngnum fyrir framan svo þrjú popp duttu á öxlina hans. Hann leit upp og ég rétti honum hálftóma pokann og sagði "þú mátt eiga þetta popp".

Hann var fyndskrýtinn. Sagði ekkert. Bara tók pokann og var byrjaður að borða áður en ég var sestur, og gúffaði svo poppið í sig án þess að líta af myndinni.

Myndi ég -- eða myndir þú -- bara taka þögult við hálftómum popppoka og hakka hann í þig, án þess að hika í svo mikið sem tvær sekúndur, eða muldra takk, eða pæla afhverju einhver random bíógestur vill gefa þér eitthvað sem lítur út fyrir að vera hálfétið?

Ég veit að ég er með mjög friðsælt og óógnandi andlit, en skil þetta samt ekki.

Miðasölustjórinn er kominn í kolvetnisstraff, en borðar samt franskar, kjúkling, gos, bjór, og talar tvisvar um súkkulaði. "Fólk skilur bara ekki að kolvetni safnast saman í líkamanum" o.s.frv.

Íslenzkur Eðall er stórskemmtilegt framtak.

Búið að rímixa nokkur gömul íslenzk dægurlög og setja á mæspeisprófíl. Mæli með því að allir fari á myspace.com/islenzkuredall og hlusti hátt.

Í kvöld spilar FM Belfast -- hljómsveit dansandi alþýðunnar -- á Innipúkanum á Nasa. Þau enda kvöldið á atómstuði, byrja í kringum 01.20, og auðvitað ætlar þú að mæta.

Skilaboð (11)

þórður:

allt er gott sem endar vel. fékkstu diskinn?

maggabest:

Halli. Þú ert að tala um líkamsfitu. Passaðu þig að Katrín.is komi ekki að skamma þig. Hún flakkar á milli síða og skammar fólk fyrir að nota orðið "feitur". Þarf hún kannski að létta sig?

Þórður: já, fékk diskinn - þakkir!

Magga: umrædd líkamsfita er mín eigin.

ohh, mig langar að sjá mynd af þér í blautbúningi, plíííís nenniru að skella einni þannig inn

hehe þessi poppsaga er fáránlega skrýtin!!

mig langar samt meira að sjá vídjó af þér að fara í blautbúning heh

langar að benda þér á að þessi umræddi "miðasölustjóri" er í raun og veru "framkvæmdarstjóri"

;)

á morgun er komin mánuður, viiiiiiiiiiiiiltu blogga nýja?

Á ekki allaveganna að pósta upp Qee kallinum fína?

vá hvað ég held það hafi aldrei liðið svona langt á milli pósta hjá þér

Kominn í pásu? Eða er það kreppan sem náði í rassgatið á blogginu þínu?

Hey!

Koddu í blogg-þagnarbindindi!

Skrifaðu skilaboð



Um

Þessi síða inniheldur eina færslu skrifaða 02. ágúst 2008, kl: 19:43.

Fyrri færslan er Lífsins fínu stundir.

Næsta færsla er Borgin.

Hægt er að finna margar fleiri á aðalsíðunni eða með því að skoða safnið.

Knúið af
Movable Type 3.31