Grandalausa mér fannst allt þetta himnaglápandi fólk pínu skrýtið, sérstaklega þeir sem voru kósý í framan, standandi á miðri gangstétt að segja úú og aa. Engin brennandi loftför, aungvar hrapandi geimflaugar, engin flugvél með sprell á borða...ég sá bara ský og tungl og nokkrar stjörnur. Og stundum trjágreinar að svíngast fyrir.

Það var meiraðsegja gömul kona að horfa uppí himininn með sælubros. Gömul kona, sem ég reikna með að hafi séð himinn/tungl/stjörnur/ský og trjágreinar nokkur þúsund sinnum. Og einhver með henni að taka myndir með símanum sínum! Af himninum, um nótt! Skrýtnu skrýtnu túristar.

Og það var kalt þannig að ég var ekki að fatta þetta, og mumlaði fullt þegar ég labbaði á milli þeirra.

Svo kíkti ég betur, og sá loksins tunglmyrkvann. Hann var ýkt fínn og ég sagði úú og aa og reyndi að taka mynd með símanum mínum.