Hey þ'öll, takk fyrir öll skilaboðin. Gaman þegar fólk hlýðir mér af og til. Og takk Einar Örn fyrir að skilaboða úr framtíðinni.

Þetta var annars engin "ohh, á ég að hætta að blogga? les þetta einhver?"-krísa (því ég sé ykkur koma við síðuna mína, og ég tala bara eins mikið og lengi og ég vil (plús að hér getur enginn geispað og sagt mér að þegja, hmm?)). Málið var bara að ég vildi fleiri skilaboð því þau gleðja nötrandi hjartað mitt.

Á mbl.is rakst ég á myndagallerý sem lýsir algjörlega hvernig mér líður. Og hér er flottasta mynd í heimi. Í heimi. Stuð, sviti, vöðvar, kreísí fílingur og smá flipp.

Vá, ólíusteramassaKrump:

Ókei, ég er kannski með aðeins færri úttúttnaða vöðva, algjörlega matta bleika húð, og í stærri brókum, en mér líður eins.

En þó ég vilji ótrúlega vera tilfinningavinur hetjanna að ofan, þá er ég kannski aðeins meira sóló. Kannski einsog þessi að neðan:

(takið eftir sokkafarinu)

Pínu sárt að finna spegilmynd sína í vönkuðum augum svona "massatrölls", en hvað get ég annað gert en að halda áfram að klífa brattan tindinn.

Báðar myndirnar fengnar að láni úr hinu stórkostlega myndagallerýi mbl.iss:
"Vaxtarræktarkeppni í Afganistan"

Takk mbl.is, og takk vinir mínir.

p.s. er með samviskubit yfir seinni myndinni. Hvað hefur þessi maður gert mér? Á hann skilið að ég geri grín að honum? Er hann kannski með mynd af mér á blogginu sínu? Ohh...á ég að taka myndina, eða blurra hann í framan?