Gott að sænska lögreglan er klár. Þeir finna lík af fimmtugum karlmanni í plastpoka og "...á fréttavef Aftonbladet er haft eftir lögreglu að grunur leiki á að manninum, sem fannst í Gnesta, hafi verið ráðinn bani." Já, ætli að hann hafi verið drepinn? Really? Kannski fór hann í BYKO, keypti plastpoka, keyrði til einhvers smábæjar, skreið inní plastpokann og dó. Málið leyst.

Hér í Njú Jork eru löggurnar bara á ofurhestum sem lykta einsog þrjátíu venjulegir og sitja stoltar og valdamiklar og fá nuddbletti á lærin og beigúls í magann.

Mamma og Marta eru búnar að vera geðveikt duglegar að versla og borða gómsætt gotterí og labba og láta flauta á eftir sér. Ekki fengið mörg má-ég-sjúga-tærnar-þínar tilboð, en líklega mörg heimboð í huganum. Þessi tásjúgi-tilboð eru víst ansi algeng hér í borginni, sérstaklega þegar það sést í tærnar þínar. Meiraðsegja þegar þú ert með sveittar og sótugar táslur. Held ég auðvitað, kannast ekkert við svona langanir. SVER ÞA–!!!!!!

Á laugardagskvöldið fórum við á Red Lobster, sem er bleiknefjakeðja sem selur krabbakjöt og humar og þannig, og er full af þeldökkum í leit að góðum mat og frírri áfyllingu á kókið sitt. Einsog ég. Maturinn var snilld. Mér og okkur er skítsama þó könum finnist þessi staður vera jafn leim og okkur Íslendingum finnst Eden, en maturinn er samt góður og ísinn í Eden er stórfínn. Eini munurinn er að Eden drap apa, en Red Lobster drepur humar.

Þar sem við sátum á barnum að bíða eftir borði sáum við kynningu á þætti frá Discovery Channel. Í 20 sekúndna treiler tókst þeim að koma okkur þremur í betri skilning um líf sjómanna en árin okkar 20, 28 og 50. Það voru öldur, rok, rugg, splass, blautt, öldur, rugg, rok, pollagallar, erfitt, svitn, öldur, rugg og öldur. Við erum þakklát þessari erlendu sjónvarpsstöð fyrir að leyfa okkur að skilja loksins hvað gengur á í lífi 90% Íslendinga. Kannski þær íslensku taki hana sér til fyrirmyndar og fræða alla aðra forvitna Íslendinga um hvernig þetta virkar. Jafnvel að sýna bóndabæ, rollur, sprang og innherjaviðskipti.

Í gærkvöldi fórum við í East Village og borðuðum ítalskan mat sem var snilldargóður þrátt fyrir að kosta fimmtíusinnum minna en allir staðirnir sem er mælt með í Time Out og þannig blöðum. Gallin við þessar tímaritaupptalningar -- þó góðar séu -- er að staðirnir þar eru fáránlega og allt of dýrir, og við erum jú venjulegt fólk sem er skítsama hvort rósmarínið sé frá Suður-Frakklandi eða Moldavíu. Gefðu mér fría kók-áfyllingu og ég skal borða hjá þér daglega. Fengum okkur uppáhaldið hans Péturs: Buffala mozzarella ost, sem er búinn til úr bonafide buffalóamjólk, og er miklu, miklu betri en venjulegur beljumozzarellingur. Miklu betri. Á matseðlinum var meiraðsegja 10punda Buffalóborgari, en jesús kristur hvað kjötið hlýtur að vera seigt og fullt af indjánahatri, enda buffalóar örugglega ýkt pirraðir og með ör eftir boga.

Á röltinu heim keyptum við blóm til að lífga uppá eldhúsið og fylla íbúðina af ilmi lífs og dásemdar. Það varð reyndar aðeins minni dásemd en við bjuggumst við (án þess að vera blómunum að kenna) því þegar mamma og Marta voru að setja blómin í pottinn þá kom eitthvað kvikindi undan ísskápnum og skreið útá mitt gólf og aftur undir ísskápinn. Ég heyrði öskur öskranna og mamma hvarf uppá stól og Marta uppí sófa inní stofu áður en ég náði að komast inní eldhús. Við reyndum allskonar lokkerí til að fá kvikindið undan ísskápnum, en það eina sem við veiddum var ryk.

Eftir að mesta sjokkið var farið vorum við inní herberginu mínu að taka upp söng og grín (við erum svo fjölhæf). Í miðju hláturskasti mín og Mörtu kemur eitthvað svart og hratt inní herbergið og brunar út aftur og inní stofu, þannig að þær mæðgur görguðu með sekúndubrotsmillibili og hurfu aftur uppá nærliggjandi húsgögn. Mér brá auðvitað líka, og vona að þetta svarta sem lítur út fyrir að vera ekki með skott sé með svoleiðis og sé því músarlingur. Mýslurnar hér eru nefnilega mjög kurteisar, kúka ekki neinsstaðar nema heima hjá sér (þ.e. ekki heima hjá mér) og borða meiraðsegja pöddur og illar minningar. Uppí sumarbústaðnum okkar eru subbumýslur sem kúka þar sem þeim sýnist, sem þýðir borð, stólar, gólf, hillur, vaskur...bara hvar sem þeim er mál. Þannig að á meðan þetta svarta hraða er mús, þá er ég glaður. Kannski er þetta pííínulítil útgáfa af Knight Rider, sem væri auðvitað frábært því hann berst við smáglæpi.

Það er gott að hafa þær í heimsókn. Og bráðum kemur mangó sín. :)