Herra Stanislav Petrov er ekkert voðalega frægur, en hann er samt maðurinn sem bjargaði heiminum frá þriðju heimsstyrjöldinni. Í alvöru.

Ef hann hefði verið þjakaður örlítið meiri noju þá hefði hann ýtt á rauða takkann og allt farið til fjandans.

Hægt að lesa allt um hann og rauða takkann hér.

- - -

Herra Andy Saunders er heldur ekkert voðalega frægur, en, ólíkt Stanislav, þá er hann búinn að fremja hermdarverk með því að endurgera ljótasta bíl í heimi. Já, ljótasta bíl í heimi! Kannski bílasafnaragaurinn sem býr við Elliðaána (eða -árnar, who cares) sé voðalega spenntur, svo hann geti látið þenann ryðga fastan við moldina fyrir utan húsið sitt, en mér finnst þessi bíll ansi hrikalega ljótur. Hann er næstum því einsog grín úr plasti sem maður setur utanyfir bílinn sinn. Væri samt til í að krúsa á svona brúmmara í kringum landið. Sko Íslandið, hér yrði ég skotinn.

- - -

Sá myndina Kung Fu Hustle í kvöld, og finnst hún ein stórkostlegasta kvikmynd sem ég hef séð á ævi minni. Treilerinn segir margt um hve frábærlega yndisleg hún er, en það er samt miklu betra að sjá hana í bíó. Einhvernveginn vita Kínverjar nákvæmlega hvernig á að nota brellur og effecta (sbr. Shaolin Soccer, House of Flying Daggers, Hero og Crouching Tiger Hidden Dragon o.s.frv.) ólíkt Hollywood-aulum sem hugsa brellur=peningar (og búa til Pearl Harbour, Titanic og War of the Worlds og þannig prumpedíprump).

Þessi mynd er einsog Big Trouble in Little China vs. Shaolin Soccer vs. Princess Bride vs. Brad Pitt í Snatch mínus hatturinn plús skásett augu og kung fu hæfileikar (þ.e.a.s. allt ruglið og mumblið).

Sin City er líka æði, hún er svo óóótrúlega flott að söguþráðurinn skiptir eiginlega engu máli. Mig langar samt að sjá hana aftur svo ég geti fókusað á söguþráðinn og ekki spáð í lúkkinu, en það er bara svo fínt að ég held að það sé ekki hægt. Slef. Allir plástrarnir og fína blóðið, mmm.

Og jesús kristur, afhverju þarf að búa til hluti einsog PSP? Sko, ég er tækjaauli (eða er það í anda, á engan pening til að verða bónafide auli) og svona er bara tilað láta mig slefa og verða gráðugan og öfundssjúkan. Ókei, ég keypti mér Playstation2 fyrir löngu síðan og notaði hana þrisvar, og á einhversstaðar Playstation1 oní kassa sem er við hliðina á Nintendo tölvunni minni, en PSP er bara svo fíííííín!!! Og undir er plastið einhvernveginn gróft, einsog grænt teppi á billjardborðum, svo maður er með ótrúlega gott og smúv grip þegar maður spilar. Og grafíkin er geðveikislega flott. Og svo er hægt að horfa á bíómyndir í þessu, og hlusta á músík. Já! Kostar bara $250 plús skattur og Spiderman 2 fylgir með á þessum spes diskum.

Alltof fínt og of dýrt.

Ég og Siggi fórum eftir myndina og röltum aftur um Lower East Side í gegnum þvögur af missvölu fólki í leit að rólegum stað með sætum og klósetti. Siggi er alltaf að pissa í sig, ekki beinlínis "í sig" heldur alltaf í spreng. Við fundum fínan stað í gærkvöldi sem heitir Ini Ani eða eitthvað svoleiðis og er með fínt lógó (rauðvínsglas með svona bollahaldara) og er rólegur og fínn (bara pláss fyrir 20 eða eitthvað svoleiðis). Barþjóna-/þjónustukonan (sorrý, hún er kannski rétt yfir þrítugt en var pínu þreytuleg í framan, kannski er hún bara stelpa) sagði að Siggi minnti hana á gaurinn sem leikur í Dreamers, það er pínu satt. Mér finnst að Siggi eigi að nýta sér það og fara að öskra "VEISTU HVER ÉG ER??!?" randomly útá götu.

Við rákumst á tvær stelpur úr skólanum mínum í sitthvoru lagi og mér fannst það fyndið afþví að maður reiknar ekki alveg með því að það gerist hér. Að rekast á einhvern sem maður þekkir meina ég, sitthvora lagið er mjög normalt.

Keyptum miða á Adam Green tónleika 29. apríl og förum kannski á New Order, Elizabeth Harper og eitthvað fleira fínt. Það er samt pínu dýrt að vilja alltaf fara á tónleika, miklu ódýrara að vera bara heima og dánlóda sjónvarpsþáttum. Sem minnir mig á að nýjasti bandaríski Office var frekar fyndinn. Og Arrested Development eru bestu þættir í öllum heiminum.

Horfði svo á nýjan þátt sem heitir Con og snýst í kringum gaur sem er að plata allskonar fólk (einsog svikahrappur). Mér fannst þátturinn frekar fyndinn. Þeir sögðust vera að gera Extreme Homeless Makeover þátt og fengu einhverja Hollywood-klippistofu til að taka aðal gaurinn í makeover og gefa honum föt og nudd og allt. Sagan var að hann væri steppdansari sem hefði komið til að meika það en klúðrað því og hefði búið á götunni í 2 ár. Atriðið þar sem gaurinn spjallar við alvöru heimilislausa og biður þá um ráð er frekar fyndið, en það besta er þegar greyið starfsfólk hárgreiðslustofunnar fer að grenja og verður emotionally overwhelmed, sérstaklega þegar það spúlar hann með garðslöngu og köldu vatni. Sem er alltaf átakanlegt, ekki satt?

Takk fyrir öll skrímslin, þau eru ótrúlega fín. Mig langar í miklu miklu fleiri, þannig að get crackin'!

Hey, og svo var spilað trance á uppáhalds tyrkneska staðnum mínum. Mér fannst það svindl.